Sport zag ik tot voor kort voornamelijk als een uitlaatklep. Een manier om af te reageren. Een vervanging voor andere -meer destructieve- vormen van coping. Sporten als de manier om “de rest van de week” door te komen. Daar is helemaal niks mis mee, ik denk dat dit voor veel mensen geldt.

Echter, tijdens een belangrijke oefening in mijn opleiding tot bokscoach (verdedig je eigen grond, bescherm wat voor jou van waarde is) ontdekte ik dat sporten en bewegen voor mij meer is dan alleen stoom afblazen. Het is óók een manier om mezelf uit te drukken.

Ik denk dat bescheidenheid een kwaliteit van me is. Ik kies mijn woorden zorgvuldig, denk na voor ik iets zeg. Nuance is een belangrijke waarde voor mij. Er zijn minstens twee kanten aan elke medaille. En oneindig veel als je ook de rand meetelt. Er zit bij mij grote voorzichtigheid op mezelf laten zien. Ik wil een ander niet kwetsen, wil zelf niet afgewezen worden op wat ik deel, wil niet in een conflict komen, wil niet dat de ander denkt dat ik een grote mond heb of “te veel” ben. 

Ik druk me vaak uit “met de rem erop”

Dat betekent dat ik me vaak uitdruk “met de rem erop”. Die rem is mijn hoofd, mijn ratio, mijn supercomputer die -door angst gedreven- onafgebroken aan “risk assessment & impulse control” doet.

Da’s best vermoeiend. Er ontstaat druk op de ketel. Al die momenten gedurende de dag of week waarin ik iets voor me houd, iets inslik of wegwuif: Ze tellen op. En dan is er het moment in de gym of klimhal. Dan kan ik het er “ff allemaal uitgooien”. Maar wat gooi ik er dan allemaal uit? Frustratie? Boosheid? Opgekropte energie? Ongetwijfeld.

Maar ik realiseer me daarnaast dat ik in mijn sporten en beweging ook kanten van mezelf laat zien waar ik in het dagelijkse sociale verkeer helemaal niet zo mee te koop loop, maar die er wel zijn… Mijn kracht, elegantie en vaardigheid. Lef en doorzettingsvermogen. Op de mat: Strijdlust, souplesse, moed, kameraadschap en vertrouwen. En plezier, speelsheid, overgave!

Juist omdat sporten bij uitstek iets is dat zich in het hier en nu afspeelt, laat je jezelf ook ongefilterder zien. Sport is meer dan een uitlaatklep, het is een vorm van zelfexpressie! Je hoeft geen schilder, muzikant of danser te zijn om je uit te drukken op terreinen waar woorden te kort schieten, of waar het spannend is om uit de schaduw te komen. Je doet het al! Als je sport, als je beweegt!

Sport als zelfexpressie

Wat druk jij uit over jezelf als je bezig bent met jouw sport? Wat voor moois (of belangrijks) laat je van jezelf zien daar op die mat, in die hal of op dat veld? Stel jezelf die vraag eens echt. Ga er eens voor zitten en wees niet te bescheiden in je antwoorden. Het levert je waarschijnlijk hele goede redenen op om, de eerstvolgende keer dat je geen zin hebt en twijfelt om te gaan, tóch van die f*#king bank af te komen…